Het was al de laatste opera van dit seizoen. 'Boris Godoenov' van Moesorgski gaat over een tsaar die aan de macht is gekomen nadat hij de echte troonopvolger, een jongen van zeven jaar oud, de keel heeft laten oversnijden. Erg gelukkig is de tsaar echter niet tijdens zijn regeerperiode. Voortdurend wordt hij overmand door angstaanvallen en visioenen van de vermoorde tsarevitsj. Wanneer er een pretendent opduikt, gaat hij helemaal door het lint en sterft hij door massaal schuldgevoel.
Erg vrolijk klinkt dit inderdaad allemaal niet, en het het heeft me ook wat moeite gekost om van uit het stralende zonnetje naar een donkere en muffe Munt te trekken. Maar het was de moeite waard. Het was een schitterende productie met een prachtig decor. De muziek was erg overweldigend, vooral de stukken met het koor. Dat greep echt naar mijn keel, meer dan de solostukken. De sterfscene vond ik weer een beetje lachwekkend, maar dat is vooral omdat het altijd zo lang duurt eer ze het loodje erbij neerleggen. Al vermoed ik dat de regisseur en decor- en kostuummensen ook wel gevoel voor humor hebben. Als je je hoofpersonage laat opdraven met een gouden cape, schoenen en hoofd(!), en die pretendent leek wel op het tinnen mannetje van 'The Wizard of Oz' en mocht op een paard uit de molen klimmen om naar het paleis te trekken.

opera, munt, borisgodoenov